Het verhaal van Ietje Beumers
"Ik durfde de straat niet meer op en raakte in paniek als er iemand te dicht achter me liep."
Ietje Beumers (80) was op weg naar het winkelcentrum om boodschappen te doen toen er twee jongens op haar afkwamen. Een van hen sprak haar aan en vroeg of ze wist waar het postkantoor was. Nietsvermoedend wees ze hen de weg. Ineens voelde ze een ruk aan haar arm en viel ze met een klap op de grond. “Ik zag nog net hoe ze er met mijn tasje vandoor gingen.” Ietje had een flinke hoofdwond, haar knieën en ellebogen waren geschaafd en haar bril was kapot. “Daar lag ik dan, midden op straat. Gelukkig was er een mevrouw zo aardig om mij naar de huisarts te brengen. Ik had de schrik flink in de benen zitten, maar dat is normaal na zo’n gebeurtenis.” Maar na een tijdje had Ietje nog steeds nachtmerries over het voorval. “Ik durfde de straat niet meer op en raakte in paniek als er iemand te dicht achter me liep. Ik sliep nauwelijks en kon me zelfs op de simpelste dingen als de krant lezen niet meer concentreren.” Haar dochter vertrouwde het niet en stuurde haar naar de huisarts. Die verwees haar naar de Riagg waar Ietje nu hulp krijgt bij het verwerken van deze schokkende gebeurtenis.